Gelukkig 2017

Mijn electrische gitaar had geen zin meer om versterkt te kunnen worden en het was al niet echt het model waar ik oorspronkelijk mijn zinnen op had gezet. Dus toen ik bedacht dat het kerstvakantie was en ik dus tijd genoeg had om eens rustig een muziekwinkel in te stappen heb ik na lang aarzelen mijn voetstappen toch maar eens gedwongen in de richting te gaan van een plek waarvan ik vermoedde dat ze er wel zo eentje zouden hebben.

Gelukkig hadden ze er eentje in een prijsklasse dat ik me niet hoefde te generen om een hoop geld te gooien in de richting van een heel klein beetje techniek en durfde ik het aan om me ervan te laten overtuigen dat ik er wel mee thuis mocht komen.

Nou ben ik iemand die graag voor een compleet plaatje gaat en in dit geval was het complete plaatje eigenlijk niet meer dan het eindelijk hebben van een gitaar die ik al een hele tijd hebben wou. Toch heb ik het gevoel dat ik er meer mee moet en dus zoek ik regelmatig de zolderkamer op waar ik het spul heb staan om vijf minuten later (of langer als ik wat meer goeie zin of meer plaat voor mijn kop heb) onder het bedenken van "ach laat maar" de zoldertrap weer af te dalen.

Benieuwd waar dit op uitdraait...