Weer die man in de straat

Iemand had een boek geschreven over "de gewone man" en ik las daar een artikel over.

Hij had inmiddels begrepen dat ze het gevoel hebben dat ze er niet mogen zijn,

ik moest gelijk denken aan die situatie van de arbeider en het autootje dat hij nu krijgen kan maar niet meer mag hebben.

Op een of andere manier moet die boodschap wel gegeven worden maar niet zoals dat vaak gaat op een onverschillige, kwetsende manier. wel zo dat de wereld nu eenmaal verandert, maar ook met ze in hun waarde laten en een alternatief oid bieden

Natuurlijk ga je er op achteruit (of lijkt dat zo) als anderen gelijke kansen krijgen of vanuit een ongelijkwaardige situatie tijdelijk worden bevoordeeld maar dat is geen rechtvaardiging voor het maar niet te doen. Dat is ook wat rijke mensen niet snappen van nivellering, dat het misschien wel zo eerlijk is dat zij wat minder krijgen.